Nachtkaars

zonnestralen vallen zacht
prikkelen de huid
die gewend was aan dat andere
waar het leven zo vol van was

warmte stijgt als folklore
zorgzaam zoals zovelen
bloesemgeur van onbekenden
trekken voorwaarts waar het hoort

gevoel blijft zich verzwaren
ondanks warmte en de zon
de juiste metafoor blijft toch
een nachtkaars zonder enkele zoen