verwarring alom
door de scheuten in het hoofd
van verdriet
vol van pijn
als ongekende waanzin
draait het hoofd door
zonder eindbestemming
of verlof
diep door het hemellichaam
onvolmaakt maar teder
belichaamt dit het leven
of bevoedt het een zware dood
tergende intensiteit
verlicht me niet
maar houdt mij diep
in een wurggreep
scheuten in het hoofd
waanzin zonder aanzien
grijpen mij diep
in het binnenste der aarde
danwel mijn zwarte hart
moed om te overwinnen
lijkt verder dan ooit geweest
laat mij gaan
en sterf want
mijn medicijnen slaan niet aan
