het doet mij wederom braken
niet gewoon even kotsen
maar braken
alsof de ingewanden
langs keel en strottenhoofd
glijdend langs de kiezen
naar de buitenlucht verlangen
met zo’n dodelijke precisie
dat de wijde omgeving
volledig bezaaid ligt
met mijn onverteerde
maaginhoud
heerlijk
leven,
het doet mij wederom braken
