verder trekkend dan het land verdwijnt
achter de verste horizon
verdwijnt het leven
langs mij voorbij
snel
voortvarend
zoals mijn brein werkt
op topsnelheid
niet te volgen voor
anders denkenden
ren ik verder
en verder
en verder
tot de dood mij inhaalt
en grijpt
net mis
niets kan me meer stoppen
niemand zal me begrijpen
nooit zal iemand er achter komen
hoe mijn innerlijke rent
verder trekkend dan het land verdwijnt
achter de verste horizon
verdwijnt het leven
dat ik uitlach
fuck ‘em all
