als de draaiende gedachtes zich een weg banen
door het brein van verdorvenheid
lijkt het eeuwige twijfelen zich te manifesteren
in een donkere holte
als begintune van een foute film
komt het tot leven
stilaan
maar steeds sterker trekkend
tot ongekende hoogvlaktes
schoppend
met vernietigende dadendrang
de vermorzelende verdwazing
ten spijt